1991 was mijn jaar van total disaster….

 

Tenminste zo ervoer ik het.

Het was het jaar waarin ik voor het eerst een échte presentatie gaf.

Voor een groep van bijna 300 personen.

Leraren, leerlingen en ouders die allemaal kwamen voor de diploma-uitreiking.

En daar stond ik.

Geheel onvoorbereid mijn praatje te houden over mijn tijd op de Factoor in Zwolle.

Man, wat was dit spannend.

Grapjes sloegen niet aan. Klotsende oksels en knikkende knieën van de zenuwen.

In mijn hoofd was het 1 grote ramp. Had ik het maar nooit toegezegd….

Het is dat mijn vader met z’n duim omhoog achter in de zaal zat, anders was ik ter plekke neergestort.

Van ellende. Van spanning.

Wat ik toen nog niet wist, is wat ik nu wel weet.

De zaal had het namelijk helemaal niet door en was helemaal niet met mij bezig.

Die complimenteerden me na afloop. “Wat knap dat je daar stond”, “Wat een leuk en herkenbaar verhaal had. Zeker over die leraar”, “Zo, was je niet zenuwachtig? Ik zou super zenuwachtig zijn”

Ik kan me nog herinneren dat dit me verbaasde. Want ik had het toch heel ander gevoeld.

Nu jaren later (en honderden presentaties later) weet ik wat ik dus toen niet wist: het publiek is niet heel erg met jou bezig, maar vooral met zichzelf.

Ze vinden jou echt veel minder interessant dan wat je te vertellen hebt.

Je denkt zelf misschien wel dat ze alleen naar jou kijken, maar nee joh, ze luisteren vooral of het interessant voor hen is.

Pas als dit niet zo is én je staat daar hevig onzeker te zijn, dan pas letten ze op jou.

Zorg er dus voor dat je boodschap interessant voor je publiek is.

Mag jij daar lekker met knikkende knieën en klotsende oksels staan.

Lekker toch?

Ps. vind je dit toch niet zo lekker én wil je met wat meer zelfvertrouwen en ontspanning presenteren? Bel mij dan 06-51837131 of stuur een bericht via het contactformulier. Gaan we samen aan de slag om dit te realiseren. Deal?

————————————————————————–

Ik deel met enige regelmaat, ter inspiratie mijn gedachten over communicatie en beïnvloeding. Wees welkom om op mij te volgen of om te connecten.