Hier zullen de meningen wel weer over verdeeld zijn……

Want ik geef namelijk met plezier geld aan dak- en thuislozen die op straat zitten te ‘bedelen’.

En dat was tot kort nog niet zo hoor.

Toen dacht ik vaak: “Laat ze lekker werken voor hun geld, dat moet ik ook” of “Ik geef niets, want ze geven het vast direct uit aan drank of drugs”

En dus gaf ik niets.

Ik voelde me de laatste tijd echter steeds leger als ik er langsliep zonder iets te geven. Voelde steeds meer dat ik vanuit overvloed wil leven. En daar hoort geven zonder ‘oordeel’ voor mij ook bij. Wat ik overigens nog verdraaid lastig vind..

Nu geef ik dus als ik wat los geld bij me heb.

Want wie ben ik om te oordelen wat ze met het geld doen. Wie ben ik om te bepalen dat ze er iets ‘zinnigs’ mee moeten doen?

Als ik wat geef, dan geef ik zonder enige vorm van voorwaardelijkheid.

Misschien heel naïef gedacht van mij, maar in mijn ogen zit deze man er vast niet voor niets.

Want zeg nu zelf: het is maar een dun lijntje tussen iemand zoals de man op de foto en ikzelf.

Ik had hier ook kunnen zitten. Door welke omstandigheid dan ook. En jij trouwens ook..

Dan had ik het ook heel fijn gevonden als ik wat steun kreeg van mensen die het prima kunnen missen. Zeker die 1 of 2 euro die ergens verdwaald in de broek- of jaszak zit.

Ik geef ook omdat het mezelf ook een fijn gevoel geeft. Ja, ik doe het dus ook voor mezelf en daar profiteert deze man van..

Ik hoorde pas een hele mooie opmerking dat de kunst van het leven, geven is.

Die gedachte probeer ik dus ook toe te passen op mijn mede-mens, die zittend op de grond nog wat euro’s bij elkaar hoopt te rapen.

Hoe kijk jij hier tegen aan?

Ben jij voor of tegen het geven van geld aan thuis- en daklozen op straat?